Nasza delegacja nie była może zbyt pokaźna: udało się ją zmieścić do jednego samochodu (zarejestrowanego do przewożenia maksymalnie 5 osób, a w bagażniku też nie było już miejsca na dodatkową…), ale pokazała, że współpraca toruńsko-bydgoska nie jest mitem. Dzięki ogromnej zapobiegliwości kierowniczki wycieczki i wzięcia przez nią sporego marginesu czasowego, delegacja przybyła na bydgoski Plac Wolności (skąd o godzinie 15 miał wyruszyć Marsz) o godzinie 14.30. Nasza grupa szybko przyciągnęła uwagę czającego się nieopodal młodego człowieka, który znalazł się tam w tym samym co i my celu, potem dołączyła do nas jeszcze para dziewczyn. Organizatorzy silną grupą pojawili się ok. 14.48, wraz z grupą Niemców z Mannheim (wśród nich był nawet radny – kiedy my doczekamy się osoby otwarcie homoseksualnej na takim stanowisku?), którzy przybyli do Bydgoszczy specjalnie na BDR. Rozdano tęczowe naklejki, plansze, gwizdki i ulotki. Zapewniono też żółtą i białą taśmę izolacyjną do zaklejania ust, ale nam i paru zainteresowanym osobom udało się użyć ‘klasycznej’ czerni .

W sumie do Marszu ruszyło około 33 osób. Połączone siły Policji i Straży Miejskiej (w małej liczbie) ubezpieczały przemarsz. Nie zdołały jednak zapobiec atakowi homofobicznego najwyraźniej śmietnika na jedną osobę stowarzyszoną w SPR – wystarczyła chwila nieuwagi i staliśmy się bogatsi o kolejne symbole (ciężkiej) walki z homofobią: guz i siniaki. Przemarsz przebiegał spokojnie. Właściwie należałoby stwierdzić ‘sprint’ milczenia, a nie marsz – może to z uwagi na bliską odległość miejsca docelowego, może z uwagi na bycie dostrzeżonym przez niechciane osoby z zewnątrz („Widziała mnie sąsiadka. O boże, ale będzie jazda na dzielni!” - cytat z końca pochodu)? Bydgoszcz tego dnia jakby opustoszała i nie mijało nas wielu ludzi, wskutek czego udało się rozdać zaledwie część przygotowanych ulotek (kilka z nich trafiło w ręce przedstawicieli jakiejś organizacji chrześcijańsko-indyjskiej, z którymi ‘zderzyliśmy’ się wchodząc na Rynek). Za to po drodze doświadczyliśmy niemal biblijnej sceny: jak kiedyś przed Mojżeszem Morze Czerwone, tak teraz przed nami (z małą pomocą policjantów) rozstąpiły się samochody, umożliwiając przekroczenie w chwale jednej z głównych ulic miasta.

Po ok. 10 minutach marszobiegu dotarliśmy na miejsce docelowe: Stary Rynek (w większości wyłączony z użytku). Tam, w obecności mediów (fotografujących nas przez całą drogę), policyjnego radiowozu i nielicznych przechodniów, symbolicznie zdarliśmy z ust taśmy, a ’megafonowy’ z pełnym zaangażowaniem nawoływał do przerwania milczenia wobec mowy nienawiści. Wtórowały mu nasze kilkakrotne okrzyki „Stop homofobii!”. Na koniec ‘przemówienia’ nastąpiło tradycyjne dmuchanie w gwizdki, które trwało dobrą minutę, wprowadzając bębenki niektórych w niezłą konsternację. Na tym zakończył się bydgoski Marsz Milczenia 2010. Delegacja SPRowa, lekko zmarznięta acz w dobrych humorach, udała się w drogę powrotną do Torunia.

AI+Pi

Dni Milczenia są organizowane w Toruniu od 2006 roku. Charakterystyczny motyw zaklejonych ust – na wzór amerykański – pojawił się w 2007 roku.

Tradycyjnym elementem Dnia Milczenia jest przerwanie milczenia następujące na zakończenie manifestacji – gwizdki są wówczas nieodzowne.

Akcja jest wyrazem protestu przeciw milczeniu, jakie otacza homofobię, czyli powszechną społeczną niechęć do lesbijek, gejów, osób biseksualnych, osób transpłciowych i osób queer (osób LGBTQ) i przejawy dyskryminacji tych osób – ma zwrócić uwagę przechodniów na ten ważny, ale bagatelizowany i niedostrzegany problem społeczny.

W tym roku „Pracownia Różnorodności” przygotowała ulotki zwracające szczególną uwagę na problem mowy nienawiści – wypowiedzi, często publicznych – wymierzonych w osoby LGBTQ, w szczególności w osoby homoseksualne, które często pojawiają się w przestrzeni publicznej. Mowa nienawiści jest niezmiernie rozpowszechniona w społeczeństwie i nie ogranicza się do wystąpień politycznych.

Dzień Milczenia wywodzi się z Day of Silence, akcji pomysłu Gay, Lesbian and Straight Education Network (www.glsen.org), stanowiącej formę protestu wobec homofobii w amerykańskich placówkach edukacyjnych. Inaczej niż w Polsce, w USA Dzień Milczenia ma formę protestu indywidualnego – dana osoba milczy przez cały dzień, niezależnie od tego, czy ma zajęcia szkolne, uniwersyteckie, czy pracuje.

Osoby związane ze Stowarzyszeniem „Lambda Bydgoszcz”, które przysłało swoją delegację na toruński Dzień Milczenia 2010, od trzech lat organizują Marsze Milczenia w Bydgoszczy. Tegoroczny marsz odbędzie się 15 maja, wyruszy o 15:00 z Placu Wolności w Bydgoszczy.

Podobnie jak rok temu, akcję wsparło Stowarzyszenie „Młodzi Socjaliści”.

Jak się szybko okazało, 2000 przygotowanych ulotek stanowiło zbyt małą ilość.

Jak informują organizatorzy, celem warsztatów jest promowanie postaw antydyskryminacyjnych i próba postrzegania rzeczywistości z perspektywy różnorodności, a także zwiększenie świadomości o źródłach nierównego traktowania.

„Jeśli więc los drugiego człowieka nie jest ci obojętny i chcesz kształtować postawy tolerancji oraz otwartości, zgłoś się na szkolenie już dziś!” – zachęcają organizatorzy.

Warsztaty odbędą się 24 kwietnia 2010 od 09:30. Prosimy o zapisywanie się mejlowo – na pracowniaroznorodnosci@gmail.com, albo na edukacja-torun@amnesty.org.pl lub telefonicznie +48 695 61 81 99.

Stowarzyszenie „Pracownia Różnorodności” zaprasza do udziału w akcji wymierzonej w prawdziwą zmowę milczenia, jaka obejmuje zarówno homofobię, jak i samą obecność lesbijek, gejów, osób biseksualnych i osób transpłciowych w naszym społeczeństwie. Udawanie, że „takich ludzi u nas nie ma” oraz udawanie, że „takim ludziom nie dzieje się u nas żadna krzywda” są nagminne. Wiele osób boi się zaprotestować, gdy osobom LGBTQ dzieje się krzywda, gdy są lżone, poniewierane, obrażane, gdy dosięga je przemoc psychiczna i fizyczna. Społeczne milczenie jest też przejawem aprobaty dla dyskryminacji osób, które nie są heteronormatywne. W Toruniu już po raz piąty z rzędu będziemy przeciw temu manifestować. Będziemy rozdawać ulotki, będą też happeningi pokazujące przemoc wobec osób LGBTQ – przemoc, której na codzień towarzyszą milczenie i obojętność.

Przyłączcie się do tego grupowego zerwania tego haniebnego milczenia! Pokażcie, że macie głos i nie boicie się go użyć! Stop mowie nienawiści! Stop homofobii!

Miejsce: Rynek Staromiejski w Toruniu, okolice pomnika Mikołaja Kopernika

Czas: sobota, 24 kwietnia, 12:00-14:00

Dzień Milczenia pojawił się w Toruniu w 2006 roku. W minionych latach uczestniczyły w nim przede wszystkim osoby z KPH Toruń. W tym roku przyszła kolej na spadkobiercę KPH Toruń – Stowarzyszenie „Pracownia Różnorodności”. Wespół z ludźmi z zaprzyjaźnionych grup i organizacji – „Młodych Socjalistów”, koła „Gender” oraz Kolektywu „Lalucza” – udało nam się zwrócić uwagę mieszkańców i mieszkanek Torunia na obojętność wobec osób LGBTQ oraz dyskryminacji, z jaką muszą się one zmagać. Skuteczność i widoczność przesłania zapewniły nie tylko duże plansze informacyjne, ale przede wszystkim znak rozpoznawczy Dnia Milczenia – zaklejone usta osób uczestniczących w happeningu. Poniżej zdjęcia z Dnia Milczenia w Toruniu w 2009 roku.

Dzień Milczenia (Day of Silence), pomysłu amerykańskiego GLSEN (Gay, Lesbian and Straight Education Network), zaczynał w szkołach w USA. Przez jeden dzień w roku uczniom i uczennicom towarzyszyły podczas zajęć milczenie i cisza. Osoby biorące udział w akcji nosiły przy sobie kartki z wyjaśnieniem, że ich milczenie jest wyrazem protestu wobec milczenia, a jakim spotyka się homofobia.

Pomysł przeszczepiono do Polski kilka lat temu. Pierwszy Dzień Milczenia – już jako happening uliczny – odbył się w Toruniu w 2006 roku. Co roku do akcji przyłączają się kolejne miasta i organizacje. Wydźwięk akcji jest cały czas ten sam – zwrócenie uwagi na brak reakcji na homofobię, ale także na potępienie osób LGBTQ, które zmusza te osoby do udawania, że należą do akceptowanej większości. Symbolem tej obojętności społecznej jest milczenie, oznaczające przyzwolenie na homofobię, na ludzką krzywdę. Milczenie jest też symbolem konieczności ukrywania przez osoby LGBTQ prawdy na swój temat. W Dniu Milczenia przypominamy o tym ze szczególnym naciskiem, stąd osoby uczestniczące w akcji będą miały zaklejone usta (patrz zdjęcia z zeszłego roku).

Wsparcie dla tegorocznego Dnia Milczenia w Toruniu zapowiedziały m.in. osoby ze Stowarzyszenia „Młodzi Socjaliści”, Międzywydziałowego Studenckiego Koła Naukowego „Gender” oraz anarchistycznego Kolektywu „Lalucza”.

Zbiórka przed akcją: niedziela, 17 maja, godz. 12:40, „Pod Aniołem”.

Przyjdźcie, przyłączcie się!